زەلامێن باشوور؛ حەماسەتا زیندی یا کوردێن باشوور«زەلامێن باشوور» بتنێ ناڤەک نینە؛
زەلامێن باشوور؛ حەماسەتا زیندی یا کوردێن باشوور
«زەلامێن باشوور» بتنێ ناڤەک نینە؛
ئەڤ ناسناڤە، گێڕانەوەیا مللەتەکی یە کو چیا شاهدییا ژدایکبوونا وان ددەن و دیرۆک، مێرخاسیا وان ژبەرە. ئەڤ ناڤە، هەژی زەلامێن باشوورێ کوردستانێ یە؛ ئەوێن د دلێ ئەردێن سەخت و چیاێن بلند دا، دلێن گەرم، راوەستایی و پڕی ئەڤینا نشتیمانی پەروەردە کرین.
باشوور، ئەو جهە یێ کو چیا ل وێرێ نە بتنێ بەرد و ئاخن، بەلکو پەناگەهاـ، غیرەت و ناسنامەنە. کوردان د ڤێ جوگرافیایێ دا فێربوون کو ڕاوەستان، نە هەلبژارتنەکە؛ بەلکو قەدەرە. هەر لووتکەیەک، چیرۆکەکا خۆڕاگریێ ل پشتە و هەر نهالەک، دەنگڤەدانا پێنگاڤێن وان مێرایە یێن کو ژبۆ ئاخ، زمان و نامووسا خۆ ڕاوەستایین. «زەلامێن باشوور» یان فەرزەندێن ڤان چیایان؛ یێن سەخت، ئازاد و نەشکەستنی نە.
وەلاتپارێزی د ناڤ زەلامێن باشوور دا، نە درۆشمەکێ سەر زمانانە؛ بەلکو خوینەکە د دەمارێن وان دا دچیت. ئەوان وەلاتی بتنێ ب سنووران پێناسە نەکرینە، بەلکو ب گیانێ خۆ دایە ناسین. زمانێ دایکێ، ئالایێ ناسنامێ یە، و ئاخ، ئەو شەرەفە یا کو پێخەمەت ڕاوەستایین و قوربانی بۆ داین. د رۆژێن تاری دا، هەر ئەڤ عەشقا نشتیمانی بوو کو ئەوان ل سەر پێیان ڕادگرت.
مێرخاسیا زەلامێن باشوور، بتنێ د مەیدانێن شەڕی دا نینە؛
د وێ دایکێ دا دهێتە دیتن کو زارۆکێ خۆ ب ئومێد مەزن دکەت،
د وی گەنجی دا دهێتە دیتن کو کلتوورێ خۆ پارێزیت،
و د مللەتەکی دا یێ کو سەرەڕای برینێن کوور، هێشتا سەرێ خۆ بلند دگریت و تسلیم نابت.
ئەڤە مێرێن قوربانیێن بێدەنگێن دیرۆکێ نینن؛
بەلکو قارەمانێن زیندی یێن وێ نە.
ئەوان فێربوون کو ئەگەر جیهان ژی پشتا خۆ بدەتێ، دڤێت هەر ڕاوەستن. زەلامێن باشوور، سیمبولێ ئیرادەیا مللەتەکی نە کو ژ دلێ ڕەنجێ، سەربلندی ئافراندیە و ژ دلێ ئێشێ، ئومێد.
د دوماهیێ دا، دەما ئەم بەحسێ «زەلامێن باشوور» دکەین، ئەم بەحسێ وان کوردان دکەین کو چیا ب مالا خۆ، ئازادیێ ب ئیمانا خۆ، و نشتیمانی ب هێلا خۆ یا سوور دزانن. ئەڤە نە بتنێ ناسناڤەکە؛ ئەڤە حەماسەتا مللەتەکی یە.
نڤیسین “ئەدیبا عزالدین تاهر”
